De amicitia

W każdym razie są jeszcze ludzie, którzy chcą się ze mną spotykać, którzy dzwonią do mnie, dla których coś znaczę. Nie mogę ich odtrącać. Niby dlaczego miałabym to robić? Choć czasem czuję największą pustkę, oni są obok i potrafią tę pustkę wypełnić. Gdybym miała innych przyjaciół sama byłabym inna. Wątpię, że lepsza.
Dziękuję, Przyjaciele.